tako-ika

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ

******

หมึกยักษ์(tako) นะคะ

ว่าแล้วก็ขอแปะเลยแล้วกันค่ะ

******

夹竹桃 – Jiā Zhú Táo - จยา จู๋ เถา

(จยา จู๋ เถา มีความหมายว่า ดอกยี่โถค่ะ ดอกไม้หน้าตาแบบนี้ ...)

(ป.ล.จิ้มที่รูปจะลิ้งค์ไปที่เวปที่เอารูปมานะคะ)

ลักษณะ – ผมสีดำ ผมด้านหลังไว้ยาวและรวบเอาไว้ ตาสีดำ คิ้วสั้น ผิวขาว และเจาะหูทั้งสองข้าง 

อายุ - 20 กว่าๆ

(ย้ายมาอยู่ที่อิตาลีได้ประมาณ 5 ปีแล้ว ตลอด 5 ปีที่ผ่านมาเวลามีคนถามอายุก็ตอบว่า 20กว่าๆ มาตลอด ...)

ส่วนสูง - 165 cm.   น้ำหนัก - ประมาณ 50 กิโลฯ แกว่งไปมาอยู่แถวนี้

สัญชาติ - จีน

อาชีพ - แพทย์แผนจีน

ประวัติ - ย้ายมาเปิดคลินิคที่อิตาลีเมื่อ 5 ปีก่อน โดยที่คนอื่นเองก็ยังไม่ค่อยรู้ที่มาที่ไปของเขา

*ประวัตินอกเหนือจากนี้จะมาเพิ่มเติมทีหลังค่ะ*

นิสัย - ค่อนข้างนิ่งๆ มนุษยสัมพันธ์ไม่ดี ไม่แย่ เวลาคนพูดอะไรมาก็ฟัง ตรงไหนตอบได้ก็ตอบ หรือนึกออกว่าควรพูดอะไรก็พูด แต่มาวุ่นวายด้วยมากไปก็รำคาญ

ค่อนข้างยึดมั่นกับฐานะของคนกลางที่จะไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องระหว่างแก๊ง

แน่นอนว่าข้อมูลของคนไข้ทุกคนจะไม่มีการแพร่งพรายหรือบอกคนอื่นเลยแม้แต่น้อย และจะไม่ยอมให้ใครทำอันตรายกับคนไข้ที่อยู่ภายใต้การดูแลของตนเองเป็นอันขาด

คลินิก

-          คลินิคตั้งอยู่ที่หมู่บ้านแวร์นาซซ่า(Vernazza) ในชิงเกว่ แตร์เร(Cinque Terre) (อยู่ในจังหวัดลาสเปเซียของแคว้นลิกูเรีย)

-          ตัวคลินิกเป็นอาคารสามชั้น ด้านนอกทำจากปูน แต่ด้านในร้านปูด้วยไม้ (รวมประตูเลื่อนหน้าร้านด้วย) ตำแหน่งที่ตั้งจะอยู่ในซอกหลืบ แบบที่จะไปก็ต้องผ่านทางประมาณนี้ 

คนที่เคยมาที่นี่ส่วนใหญ่ก็จะหลงทางก่อนมาถึง … orz

ส่วนด้านในตัวร้าน

ชั้น1ส่วนหน้า ทางด้านซ้ายมือ(หันเข้าตัวร้าน)จะเป็นตู้กับเคาเตอร์ที่เก็บพวกตัวยาและสมุนไพรเอาไว้ ด้านขวาจะมีโต๊ะกับเก้าอี้สำหรับทำการแมะ(ตรวจด้วยการจับชีพจร) ถัดเข้าไปจะเป็นฉากกั้นกับม่านแบ่งไว้เป็นห้องๆ (3 ห้อง)สำหรับรักษาด้วยการฝังเข็มหรือจัดกระดูก

ชั้น1ส่วนหลัง ชิดด้านซ้ายมือ ถัดจากส่วนที่เป็นเคาเตอร์เข้าไปจะเป็นทางเดิน ทางขวามือจะมีห้องน้ำ ถัดเข้าไปเป็นห้องเก็บของ ขวามือในสุดเป็นบันไดขึ้นชั้น2 (ใต้บันไดก็มีประตูของห้องเก็บของเล็กใต้บันไดอีก)

ชั้น2 และ 3 ไม่เปิดเผย

- เวลาเปิด-ปิดร้านไม่แน่นอนเท่าไร บางวันเปิดเช้า บางวันเปิดสาย บางทีปิดหัวค่ำ แต่บางครั้งก็เปิดจนดึกดื่นเที่ยงคืนกว่าจะปิด แล้วแต่อารมณ์ แต่ถ้าฉุกเฉินอะไร มาแล้วร้านปิดก็ทุบประตูเรียกได้นะ จะลงมาเปิดให้

 -ร้านจะปิดทุกวันจันทร์ (ทุบประตูเรียกได้ถ้าไม่ออกไปข้างนอก) และวันที่ 8 ของทุกเดือน แต่อันนี้ทุบประตูก็ไม่เปิดนะคะ เพราะไม่อยู่ที่ร้านทั้งวัน

-รูปแบบการรักษา  - แมะ (จับชีพจร + จ่ายยาจีน)

                                - ปักเข็ม

                                - จัดกระดูก (ใครปวดเมื่อย กระดูกกระเดี้ยวไม่เข้าที่ก็เชิญนะคะ จะดัดกลับให้ ,,-  -,,)

คลินิกของจยาจู๋เถามีสุจริตชนคนธรรมดามาใช้บริการด้วย แต่สำหรับมาเฟีย และคนที่ทำงานอันตราย จยาจู๋เถาก็รับทำแผล หรือผ่ากระสุนออกเหมือนกัน แต่ค่ารักษาของส่วนนี้ไม่มีเกณฑ์แน่นอน ตามแต่อารมณ์ บางทีมีอะไรอยากได้ก็จะบอกว่าถ้าเอามาให้ได้ก็จะไม่คิดตังค์  เช่น

….

อยากได้ส้มจากเกาะซิซิลี

.....

อยากได้เครื่องลายครามสมัยราชวงศ์ถัง

..

อยากได้ปิคโกโล่บาลาไลก้า

..

อยากได้ชุดที่ตัดด้วยผ้าย้อมคราม

.....

อยากลองกินขนมจากร้านขนมชื่อดังในปารีส

..

ราวๆนี้  ... orz

แต่มันก็ยุ่งยากนะ .. อืม ... จะจ่ายเป็นเงินก็ได้ ก็แค่ถ้าเลือกหาของก็ผลัดเวลาจ่ายออกไปได้ (แต่ที่จริงหาเป็นของมาให้เนี่ย บางอันมันดูต้องใช้เงินเปลืองกว่าจ่ายสดนะ .... /ซีเรียส)

เรื่องค่ารักษา ใครเบี้ยว ... ก็จะดัดกลับให้ ไม่ใช่ล่ะ ..อืม ก็ไม่เกิดอะไรขึ้น ไม่ตามทวง แต่มาครั้งหน้าก็อาจจะไม่รักษาให้ก็ได้ .. ตามแต่อารมณ์ในตอนนั้น ... orz

อ่อ ...คลินิคไม่มีชื่อล่ะ ... orz

แต่เดิมสมัยอยู่ที่จีน ตอนที่ยังเป็นผู้ช่วยให้อาจารย์(ที่เป็นเจ้าของคลินิกในตอนนั้น) คลินิกก็ไม่มีชื่ออยู่แล้ว รับสืบทอดต่อจากอาจารย์มา ก็เลยคิดว่าควรจะไม่มีชื่อต่อไปนี่แหล่ะ ... orz

รูปแบบการต่อสู้ – (ส่วนใหญ่จะแปลงจากรูปแบบการรักษา)

- ยาพิษ

- การปักเข็ม + เข็มอาบยาพิษ

- ท่าล็อกข้อต่อ เพื่อหยุดการเคลื่อนไหว หรือสร้างความเสียหายตามข้อกระดูก รวมถึงท่ารัดเพื่อกดบริเวณเส้นประสาท ทำให้หมดสติ

>> พอเป็นกังฟู กับชิงหลงเตาบ้าง

(ชิงหลงเตาหน้าตาประมาณนี้ แต่ปกติก็ไม่ได้พกไปไหนมาไหนหรอก เป็นของอาจารย์เลยเก็บไว้เป็นที่ระลึกอยู่ที่ร้าน...)

แต่เหมือนเพราะตัวเล็กเลยโดดเด่นที่ความคล่องตัวในการเคลื่อนไหวมากกว่า ส่วนใหญ่เลยมักใช้วิธีเว้นระยะห่างแล้วหาโอกาสฝังเข็มหยุดการเคลื่อนไหว หรือไม่ก็หลบไปด้านหลังแล้วจับล็อก

ก็นั่นแหล่ะ ..เป็นหมอนี่นา ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่อยากทำร้ายใครหรอก ...

แล้วก็... ใช้ปืนไม่เป็นนะคะ (สามารถใช้ประโยชน์จากมันได้ในฐานะที่ทับกระดาษเท่านั้น ... orz )

สรรพนามที่ใช้

แทนตัวเอง - ผม , บางครั้งก็เรียกแทนตัวเองด้วยชื่อ (เวลาที่เรียกตัวเองด้วยชื่อ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับงาน หรือหน้าที่ของตัวเอง ...)

แทนคนอื่น - คุณ , คุณ และตามด้วยนามสกุล (แต่ถ้าไม่มีนามสกุล ก็ใช้ชื่อน่ะแหล่ะ)

อื่นๆ   
- ถึงจะเป็นคนรูปร่างเล็ก แต่แรงก็ไม่น้อยนะ อยู่ในระดับมาตรฐานของชายหนุ่มวัย 20 กว่าๆ ... /ฮา (เน้นจริง อายุเนี่ย ...)

- มีห้อยถุงผ้าใบเล็กๆหน้าตาคล้ายถุงเครื่องรางเอาไว้ที่คอ แต่ปกติก็อยู่ในเสื้อเลยไม่มีใครเห็น ของข้างในเป็นอะไรก็ไม่รู้ ... - 3 -

- ไม่มีมือถือล่ะ ... มีโทรศัพท์อยู่ที่ชั้นล่างของร้านแค่เครื่องเดียว แถมยังเป็นเครื่องแบบที่ให้หมุนหมายเลขอยู่เลย ไม่มีระบบฝากข้อความหรือฝากหมายเลขโทรกลับ เพราะฉะนั้นถ้ามีธุระแต่โทรมาแล้วไม่รับ ช่วยโทรซ้ำอีกนะ บางทีอยู่ข้างบนแล้วลงมารับไม่ทัน  .. orz

แต่ถ้าโทรมาเกินสามครั้งแล้วยังไม่รับ ก็อาจไม่อยู่หรือมารับไม่ได้จริงๆ แนะนำให้เว้นช่วงนานๆ แล้วค่อยโทรมาอีกที

ถ้าอยากส่งพิราบสื่อสารก็ไม่ขัดข้อง ขออย่างเดียว ..อย่าส่งสัญญาณควันมาก็พอ  orz

- ที่ดูเหมือนจะยึดมั่นกับจุดยืนในฐานะคนกลางของตัวเองค่อนข้างมาก เพราะเมื่อก่อนเคยทำในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าผิดไปจากหน้าที่ที่ควรทำ ...น่ะนะ .. orz

- ยังไงก็เป็นคนจีน ถูกเลี้ยงมาในระบบอาวุโส เพราะงั้นก็เลยค่อนข้างให้ความเคารพกับคนที่แก่กว่า (และดูเหมือนบุคลิกที่ดูเป็นคนสุภาพจะทำให้ได้รับความเอ็นดูจากคนไข้ที่เป็นคนธรรมดาและค่อนข้างมีอายุพอสมควร)

- ชอบเหล้าบ๊วยล่ะ

- บางทีก็ไปยืนรับลมแถวๆหน้าผา .. (เพื่ออะไร? เอาเป็นว่าอย่าไปตอนเมาก็พอ ... orz)

****

อืม ... ลง npc ล่ะค่ะ  แหะ ...

แบบว่า ..จริงๆแล้วจยาจู๋เถาเป็นตัวละครที่ออกแบบไว้ใช้ในออริแนวมาเฟียของหมึก(เป็นออริที่แก้สตอรี่บอร์ดมาสองรอบแล้วแต่ก็ยังไม่ถูกใจ ... orz) แต่ด้วยปัญหาบางอย่าง เลยทำให้เนื้อเรื่องของจยาจู๋เถาไม่เข้ากับตัวเนื้อเรื่องหลักในบางจุด .... orz   /ล้มละลาย

ก็เลยเอามาลงเป็น npc ใน em นี่แล ... อะฮิ ,,-   -,,

อยากสารภาพว่าตอนพิมพ์ข้อมูลตัวละคร หมึกมึนมากค่ะ /ฮา

ไม่แน่ใจว่าต้องใส่ข้อมูลอะไรบ้าง เลยไปนั่งไล่เปิดดูแบบข้อมูลของคนอื่น

เปิดจนมึนเลย บางทีเปิดมากไปจนหน้าเวปค้างด้วย ... โธ่ถัง .. orz

แถมช่วงนี้ ..วาดรูปไม่ไปยังไงไม่รู้ .. เศร้าใจเหลือหลาย

และที่เศร้าที่สุด...

คือคิดไม่ออกแล้วค่ะว่าจะพิมพ์อะไรอีกดี ... /ร้องไห้

เอาเป็นว่าขอฝากลูกชายคนนี้ด้วยนะคะ ใครมาหาจยาจู๋เถาเป็นครั้งแรก ก็อย่าลืมหลงทางก่อนมาถึงร้านนะ /ฮา

ถ้าสงสัยหรืออยากถามอะไร รบกวนขอเป็นทาง ems นะคะ (ดิชุ้นไม่สามารถซิงโครกับ twitter ได้เลย ด้วยความสัตย์จริง... -  -“)

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ

หมึกยักษ์

ป.ล.หลังจากนี้อาจหายไปสักพักนะคะ -  -"

ป.ล.2 ขอบคุณมนุษย์มะเป็นอย่างยิ่งที่ช่วยหาเมืองสวยๆแบบนี้ ฉันซาบซึ้งจากก้นบึ้งของหัวจึยเลยล่ะ ... ,,-  -,,