บลอคของพลพรรครักรีบอร์น KHR BANZAI!!!

โย่ยยย หมึกกล้วยจ้ะทุกคน

เป็นยังไงกันบ้างจ๊ะ~~ งานBRที่ผ่านไป (คนอื่นจะเสียเงินกันไปเท่าไหร่ไม่รู้ แต่หมึกนี่เป๋าตังฟีบเลย-*- แล้วฉันจะใช้ชีวิตต่อไปยังง๊ายยยย)

ช้ากว่าชาวบ้านเค้าไปวันนึง แต่ยังไงหมึกก็อยากจะขอบคุณทุกๆท่านที่ช่วยอุดหนุนโดนิทานจ๊าดง่าว about bedtime story มากๆนะคะ

(ฮิบะหูแมว*มุคุทาโร่*โกคุเดลล่า จากโดนะจ๊ะทุกคน ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ใช่ภาพสี เพราะหมึกไม่ว่างมากๆ-*-

งานนี้พวกเราเอาโดกันไปไม่เยอะ เพราะว่าซองใส่โดหมดจ้ะ แต่ก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่าที่เอาไปจะขายหมด รู้สึกดีใจจนแทบปิดซอยฉลองกันเลยทีเดียว(ขนาดนั้น???)

ยังไงก็ต้องขอขอบคุณทึกๆท่านที่ช่วยเอ็นดูพวกเราทั้ง3นะเคอะ และหากมีเหตุผิดพลาดประการใด หมึกก็ขอเป็นตัวแทน ขอโทษมาณ.ที่นี้ด้วย มีคอมเม้นโดตรงไหน อยากติภาพติเนื้อเรื่องติคนวาดก็เม้นมันให้แหลกลาญไปเลยนะคะ หมู่เฮาจะจดจำและนำมาปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น เพื่อผลงานชิ้นต่อๆไป

โดเล่มนี้จะยังขนไปขายในงานถัดๆไปเรื่อยๆนะตัว...ใครที่ยังไม่ได้เป็นเจ้าเข้าเจ้าของก็ไปหามาติดบ้านไว้นะ มีสรรพคุณแทนยันต์ไล่ผีเฮี้ยนได้ด้วย(เพราะวิญญาณคนทำที่สถิตอยู่ในนั้นมันเฮี้ยนกว่า) หรือหากมีเรื่องบาดหมางแค้นใจอะไรกับใคร ให้เผาแล้วทำพิธีเสกโดเล่มนี้เข้าท้องของศัตรูคุณ รับรองว่าจะได้เห็นผลทันตา.. (เข้าข่ายโฆษณาเกินจริงมั้ยเนี่ย=w=)

THX

พี่อุซะสุดเลิฟ - ไม่มีพี่แล้วจะไปงานกันยังไงคะ ไม่ได้แน่ๆ! ลงจากBTSทั้งๆที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องขึ้นรถเมล์ พี่เป็นเหมือนเทพีนำโชคมาให้พวกเราเลยค่ะ

พี่เกด - ยินดีที่ได้เจอกันมากๆเค่อะ แล้วก็ต้องขอขอบคุณและรบกวนสึเคะไปนอนแอ้งอยู่ในหอแมวดิ้นตายของพี่ด้วยนะเคอะ อยู่คณะETอย่างมีความสุขนะคะ ระวังสีผิวจะกลายเป็นสีเขียวใบตองนะคะ

Boch - โบโบ้ ขอโทดนะตัวที่มายุ่มย่ามจนทำให้ตะเองต้องระเห็จออกจากบูธของตัวเองไปแอ้งบูธอื่น ขอโทษจากใจจริงเค่อะ=*=

หมีและหมึกยักษ์ - ไม่มีพวกเธอแล้วฉันคงไม่มีโอกาสได้ทำโดเล่มนี้   รักพวกเธอเสมอไม่มีเสื่อมคลาย(แต่ระดับความรักขึ้นๆลงๆ ฮา...ล้อเล่นนะเธอ)   ขอบคุณหมึกยักษ์สำหรับมื้อเที่ยงด้วย  มีเธอเป็นสามีเหมือนได้คุณแม่พ่วงในตัว   ทำอาหารก็อร่อย แถมยังช่างดูแลแบบนี้ สนใจย้ายมาอยู่บ้านฉันถาวรเลยมั้ย..ห้องนอนฉันยังมีที่ว่างอยู่นะ 

เต่า - อ.ไอซ์...ฉันแอบอิจฉาเธอที่หมึกยักษ์บอกว่า มีเธอมีประโยชน์กว่ามีฉันกะมะ   ไว้ฉันจะเสกโดเข้าท้องเธอนะคอยดู (รักหรอกจึงหยอกเล่น)   ขอบคุณที่มาช่วยขายนะจ๊ะ   มีเธอแล้วบูธดูครึกครื้นเหมือนงานวัดดี(ชม?)

and all of u!! ขอบคุณมากๆเน้อ   ไว้เจอกันงานหน้าจ้า

********

นอกเรื่องโด

เรื่องนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับโด กับรีบอร์น กับหนุ่มๆ2D หรือหนุ่มฝรั่งหล่อๆที่ไหน ใครที่กะลังยุ่งๆง่วนๆอยู่จะข้ามไปเลยก็ได้นะจ๊ะ

เนื่องด้วยค่ำวันที่31พฤษภา ขณะที่หมึกกะลังจะเดินกลับเข้าบ้าน หมึกเจอวัตถุประหลาดกะลังโดเหยงๆไปมาอยู่ที่พื้น ก้อนวัตถุสีดำมีเสียงพึ่บพั่บขยับไปมาได้อย่างน่าฉงน เรียกสายตาของหมึกและน้องของหมึกเป็นอย่างมาก

เมื่อวิ่งเข้าไปดูใกล้ๆแล้ว ปรากฏว่า เจ้าก้อนเด้งๆนั่นคือ "ค้างคาว" จ้ะทุกคน

เป็นลูกค้างคาวที่ท่าทางเหมือนจะบินตกลงมา คงจะป่วย ปีกหัก หรือโดนคุณไสย(อันนี้ไม่น่าจะใช่) ท่าทางเหยงๆของมันทำให้หมึกรู้สึกกังวล ว่าถ้าเจ้าไลอ้อน หมาน้อยแสนรู้ประจำบ้านหมึกวิ่งมาเห็นเข้า จะอยากรู้รสชาติของมันหรือเปล่า

หมึกและน้องๆของหมึกจึงตัดสินใจเอาน้องหนูไปเลี้ยงในบ้านจ้ะ (ขณะที่กะลังจะจับมันนั้น หมึก(แสนเลว)ได้สั่งการให้น้องชายจับมันขึ้นมาด้วยมือเปล่า เมื่อน้องชายยื่นมือเข้าไปใกล้ จึงถูกเจ้าหนูกัดเอา ทำให้DNAของ2สายพันธุ์ผสมกัน และเกิดการกลายพันธุ์  บังเกิดเป็นไอ้ค้างคาวขึ้นมาช่วยปกป้องเมืองของเราจากเหล่าร้ายณ.กรุงเทพแห่งนี้ หมึกจึงถูกน้องด่าเอาด้วยประกาดฉะนี้แล)

LET'S เลี้ยงค้างคาวกันเถอะ! (สไตล์หมึกกล้วย)

อุปกรณ์ 1. กล่องนมหนึ่งกล่อง ปูผ้าข้างใน

2. กล้วย มะละกอ หรือผลไม้หวานๆนิ่มๆ

3.ถาดน้ำ1 ถาดเล็ก

[ปล. ห้ามใครทำตาม ขอย้ำว่าห้ามใครทำตาม หมึกแค่เล่าในสิ่งที่หมึกทำเท่านั้น ความรู้ในการเลี้ยงสัตว์แบบนี้ก็ไม่มียังสั่วๆทำอีก ไม่ดีมากๆเลยนะ ไม่ดีทั้งต่อสัตว์และตัวเราด้วย จะกลายเป็นว่าทำบาปเอา]

วันแรกที่เอาเค้ามาเลี้ยง เค้านอนแน่นิ่งอยู่กับกล่อง ได้แต่ร้องเพราะกลัวไอ้พี่น้องสามคนที่รุมมองกล่องอย่างสุขใจ เกิดมาชาตินี้ชาติไหนไม่เคยเลี้ยงค้างคาวมาก่อนเลย รอดูเมื่อไหร่มันจะแทะมะละกอฟระ ตื่นเต้นๆ

เช้าวันต่อมา ไปรร.กันตามปกติสุข โดยนำกล่องของน้องค้างคาวไปวางไว้ใต้บันได พอเช้าขึ้นมา น้องเค้าจะได้ไม่แสบตา พอกลับมาก็รีบมาดูอาการ...ปรากฏว่าน้องเค้าก็ยังคงไม่กินอะไรอยู่ดี

...

ชักไม่แน่ใจแล้วว่าตายรึยัง.. (ลองจิ้มๆดู อ๊ะ จะกัดแฮะ ยังไม่ตาย)

ลองคุยกับนังหมีดู นังหมีจึงให้คำแนะนำที่ดีว่า"ค้างคาวมันหากินกลางคืน รอดูคืนนี้ก่อนก็ได้" (แน่นอนว่าทุกคนน่าจะนึกได้ แต่หมึกดันลืมนึกถึง) แถมหมียังแสนดี หาข้อมูลให้เราหายกังวลใจว่าน้องค้างคาวเป็นพันธุ์กินพืชหรือกินแมลงกันแน่

เช้าวันต่อมา ย้ายกล่องของน้องหนูจากระเบียงมาไว้ใต้บันไดตามเดิม พอกลับบ้านก็รีบมาดูอาการ ปรากฏว่า..มีรอยฟันนิดๆหน่อยๆบนมะละกอด้วย!!! ฮู้วววว ตอนนั้นปลาบปลื้มเป็นที่สุด เหมือนถูกหวยยังไงยังงั้นเลย

แค่นั้นยังไม่พอ เค้าห้อยตัวกลับหัวได้แล้วนะ!!

พวกเราสามพี่น้องตัดสินใจตั้งชื่อเค้าว่าอิ่มเอม ตามที่น้องสาวเสนอ(ซึ่งตอนแรกแค่เสนอเพราะขำๆ แต่พี่มัน2คนเอาด้วย)

ตื่นเต้นเป็นที่สุด...หวังไว้ว่าจะได้เห็นน้องอิ่มเอมสยายปีกบินกลับเข้าฝูงได้

แต่เรื่องดีๆมักมาพร้อมกับเรื่องร้ายๆเสมอ

เย็นวันนี้ เมื่อหมึกกลับมาบ้าน...เมื่อย้ายน้องอิ่มเอมจากห้องใต้บันไดขึ้นมาบนระเบียงด้วยเห็นว่าเย็นแล้ว หมึกก็ต้องพบน้องอิ่มเอมนอนแน่นิ่งอยู่ในกล่อง ไม่ขยับอีกแล้ว

พ่อบอกว่าเค้าไม่น่าจะรอดอยู่แล้ว ให้เอาน้องอิ่มเอมไปฝัง

ตอนนี้รู้สึกสลดมากๆ...รู้สึกเสียใจ ไม่รู้ว่าที่อิ่มเอมตายเป็นเพราะเราขอให้เอาเค้าขึ้นมาเลี้ยงรึเปล่า? ถ้าปล่อยให้เค้าอยู่กับพื้น เค้าอาจจะมีโอกาสรอดมากกว่านี้ก็ได้รึเปล่านะ???

...เศร้าใจมากเลย ตอนแรกว่าจะถ่ายรูปน้องอิ่มเอมมาลงบลอก แต่น้องเค้าชิงลาไปแล้ว-*- ยังไม่ทันได้ถ่ายรูปเลย...

....ขอให้มีความสุขนะอิ่มเอม ขอโทษนะที่ทำให้กลัว..